West-USA 2006

Monterey - San Simeon

Gereden: 124 mijlen / 198 kilometer (Ingrid)

Kaart met het begin- en eindpunt van deze dag:

Vanmorgen uitgeslapen tot half acht en ontbeten in het hotel. Niet super uitgebreid, maar er was koffie, jus d’orange en bagels. Het was weer erg bewolkt, maar de temperatuur was goed. Na het ontbijt zijn we naar de kust bij Monterey gereden en langs de Cannery Row. Dat is de plaats waar ze vroeger sardientjes inblikten, maar tegenwoordig zijn de meeste fabrieken omgebouwd tot hotel.
Na Monterey kwamen we langs de kust bij Pacific Grove. In dit plaatsje staan hele mooie, leuke houten huizen langs de kustweg. De kust is erg rotsachtig maar die rotsen zijn juist ideaal voor de zeehonden om lekker op uit te rusten en op te warmen. We zagen er dan ook genoeg liggen tijdens een wandeling langs de kustweg.
Na verder langs de kust te hebben gereden kwamen we bij de 17 Mile Drive. Dat is een rit verder langs de kust, maar dan tussen diverse golfbanen en super de luxe huizen in. Allemaal privé terrein, daarom moesten we ook toegang betalen om daar te mogen rijden.

De 17 Mile Drive loopt al slingerend tussen de kust en de golfbanen in. Echt superbanen, ik kijk al uit naar m’n GVB. Alleen jammer dat het allemaal banen zijn voor ‘members only’. Langs de route zijn er weer de nodige view points en bij de meeste daarvan zijn we ook even gestopt. Halverwege kwam ook de zon door en toen werd het direct warm. De hele dikke huizen die langs de route staan zijn trouwens vrijwel allemaal flink afgeschermd door hoge schuttingen of hekken. Uiteindelijk kwamen we langs de golfclub Pebble Beach en daar was ook een benzinestation. Niet dat wij wat nodig hadden, maar het viel op dat er nergens een bord met de prijs per gallon te vinden was (zal degenen die er tanken ook niet boeien), er alleen echt hele dikke auto’s van fossiele Amerikanen stonden en dat je ramen werden gewassen.
Rond half één reden we weer de doorgaande weg op richting het zuiden via de highway 1. Onderweg zijn we daar weer bij de diverse uitkijkpunten gestopt. Onderweg bij Big Sur kwamen we in de ‘file’, dat duurde maar een minuut of 5 want er was maar één rijbaan beschikbaar ivm wegwerkzaamheden. De weg loopt trouwens vanaf de Monterey Peninsula, dus na Carmel, niet meer laag langs de zee maar slingert hoger in de bergen. Hierdoor konden we onderweg helaas nergens een strandje bereiken. Nou waren die er ook niet heel veel, want het merendeel is rotskust.
Bij het gehucht Gorda hebben we uiteindelijk rond vieren wat gegeten, de hotdog was erg welkom na het toch wat beperkte ontbijt. Vlak na deze onderbreking spotten we bij een uitzichtpunt ineens een walvis vlak voor de kust. Je zag er niet heel veel van, maar zo nu en dan zag je een vin boven water komen en een hoop water opspetteren. Vlak voor San Simeon hebben we nog een stop gemaakt bij een aantal Elephant Seals die heerlijk op het strand in het zonnetje lagen.


Bij San Simeon namen we de afslag naar Hearst Castle. Bij aankomst in het Visitor Center bleek echter dat er vandaag geen rondleidingen meer worden gegeven. Wel kregen we nog diverse tips voor overnachtingen in de buurt. Bij één van die tips, de Sea Breeze Inn in San Simeon, zijn we gaan informeren naar een kamer. Hier hadden we dan ook een kortingscoupon van. Voor de prijs die op de coupon stond konden we een beperkte kamer krijgen, maar voor iets meer hadden we een goede kamer met uitzicht op de pacific ocean. Een ruime kamer met creatief gesponste wanden (een kind van vier kan het niet beter).
Na het inchecken en de spullen op de kamer gezet te hebben, hebben we een strandwandeling gemaakt. Daarna zijn we op zoek gegaan naar een eetgelegenheid. Er waren al vanwege het laag seizoen enkele restaurants gesloten, maar uiteindelijk konden we terecht bij de Pacific Blue Bar & Grill. Hier was het ook al laagseizoen, want de steak die ik in eerste instantie wilde bestellen was er niet en ook de gewenste wijn van Ingrid was niet meer voorradig. Gelukkig was er voor beiden een goed alternatief en hebben we lekker gegeten.
Na het diner hebben we nog de zon in de zee zien zakken en zijn vervolgens naar de motelkamer gegaan. Hier weer de gebruikelijke activiteiten zoals foto’s bekeken en verslagje gemaakt. En nu weer bijtijds naar bed omdat we morgenochtend vroeg bij Hearst Castle willen zijn.

San Simeon - Santa Barbara

Gereden: 169 mijlen / 270 kilometer (Jeroen)

Kaart met het begin- en eindpunt van deze dag:

We wilden vandaag vroeg bij Hearst Castle zijn dus zijn we vroeg opgestaan. Om 8 uur zaten we aan het ontbijt: koffie, jus, muffins en nu ook cinnamon rolls. Allemaal lekker zoet, maar soms wil je toch ook wel een gewone boterham met kaas.
Even voor half negen vertrokken we naar Hearst Castle. Het was weer bewolkt. We konden gelijk mee met de tour van 8:40. Na een busrit van een kwartier kwamen we bij het kasteel aan. Het kasteel ligt hoog op een berg, zo hoog dat we boven de wolken zaten en dus in de zon liepen. We hadden de keuze uit vijf rondleidingen en wij namen de rondleiding voor degenen die hier voor het eerst kwamen. Die rondleiding ging langs een enorm buitenzwembad, één van de drie guesthouses (Casa del Sol), één van de 14 woonkamers, de eetkamer, een kamer met 2 biljarttafels, de tennisbanen en het binnenzwembad. Tijdens de rondleiding zagen we allerlei beelden, wandtapijten, zilver en zo, allemaal door Hearst gekocht in Europa. Om half 11 waren we weer bij het Visitor Center, de bewolking was inmiddels bijna helemaal weg. We konden gelijk de cinema in om een film van drie kwartier over Hearst Castle te bekijken. Toen we weer naar buiten kwamen stonden er hele rijen bij de cinema en bij de bussen voor de tours. Gelukkig waren wij er vroeg en hoefden wij nergens te wachten.


Rond één uur waren we in San Luis Obispo, hier hebben we getankt en een paar boodschappen voor de lunch gedaan. Daarna zijn we doorgereden naar Pismo Beach, waar we in een parkje aan de kust hebben geluncht. Hierna hebben we onze weg vervolgd over Highway 1 richting Santa Barbara. We hebben nog een klein omweggetje gemaakt via Solvang. Hier staan allemaal Deense huisjes en je kan er ook allerlei Deense producten kopen.
Via een mooie weg met palmbomen en ‘aardige huisjes’ reden we rond half 4 Santa Barbara binnen. Een half uurtje later waren we ingecheckt bij de Cabrillo Inn. Ondanks de kortingsbon best prijzig maar wel vlakbij het strand, alleen de kustweg oversteken. We hebben dan ook onze zwemkleding aangedaan en zijn naar het strand gegaan. Helaas was het net iets te fris dus zijn we maar even het zwembad van het hotel ingedoken.


Voor het eten zijn we naar het centrum van Santa Barbara gegaan. Het viel niet mee om een parkeerplaats te vinden, zeker niet met al die éénrichtingswegen, en daarna hebben we de hoofdstraat een paar keer doorgelopen om een eettentje te vinden. Er zaten er genoeg maar óf het stropdassengehalte was te hoog, óf er zat niemand óf het was onze smaak niet. Uiteindelijk kwamen we bij een soort snackbar uit. Hier hebben we op een terrasje een burger/salade met patat gegeten.

Santa Barbara - Los Angeles

Gereden: 136 mijlen / 218 kilometer (Jeroen)

Kaart met het begin- en eindpunt van deze dag:

Het ontbijt van vanmorgen was een waar paradijs op aarde voor deze jongen. Enorm veel lekkere zoetigheid, zoals bijvoorbeeld heerlijke kruimel koeken en chocoladecake. Voor de vorm hebben we daarbij toch ook maar een bagel gegeten.
Het was vandaag weer wat bewolkt, maar dat was het de afgelopen dagen aan de kust iedere keer en naar mate de dag vorderde werd het dan steeds zonniger. En dat was deze dag niet anders. Na het uitchecken zijn we eerst nog even naar de Santa Barbara pier gelopen. We waren nog maar net op weg toen we bij het naastgelegen motel een uiltje tegen de ramen zagen fladderen. Het uiltje leek lelijk in paniek. Waarom werd snel duidelijk, want na enkele seconden waren we live getuigen van een aanval van een (naar onze mening) buizerd die het op het uiltje had gemunt. En dat op drie meter afstand. Dan is zo´n buizerd toch echt een flink beest met z´n vleugels wijd. Het uiltje bleek echter toch ontkomen en werd door een heleboel kraaien in bescherming genomen. Sterker nog, de kraaien maakten om beurten een aanvallende duikvlucht richting de buizerd. Die trok zich daar echter niet zoveel van aan.


Na dit oponthoud zijn we verder gelopen naar de pier. Dat bleek toch nog wel een uurtje lopen heen en weer. Vanaf de pier heb je een mooi zicht op het strand en de kustweg van Santa Barbara. Na terugkomst van de pier zijn we rond kwart over elf in de auto gestapt en vertrokken naar onze eindbestemming, Los Angeles.
In de auto weer een lekkere radiozender gevonden, 95.5 KLOS, die o.a. de Golden Earring de ether in wist te slingeren. Helaas bleek na een half uurtje dat we ergens een afslag hadden gemist, want we reden LA al in en we zaten nog steeds op de als maar drukker wordende 101. Dat was niet de bedoeling omdat we via Highway 1, langs de kust, LA binnen wilden rijden. Dus maar even een stukje terug gereden op de 101 en een afslag genomen naar de Highway 1. Die bereikten we ter hoogte van Malibu. In Malibu loopt deze Highway 1 vlak langs de kust, alleen zijn er toch nog heel wat mensen die een huis tussen de highway en de kust hebben weten te bouwen. In de bergen bij Malibu zagen we wel de nodige leuke huizen liggen. Na Malibu reden we al snel, zo rond twee uur, Santa Monica binnen en daar hebben we de auto geparkeerd op een parkeerterrein naast de Santa Monica Pier. De pier, compleet met achtbaan en reuzenrad, hebben we uiteraard ook even bezocht en vervolgens zijn we heerlijk op het strand gaan liggen. Het was niet heel zonnig, eerder beetje heiig (kan ook smog zijn geweest) maar de temperatuur was prima met zo’n 28° C. Voordat we weer vertrokken hebben we nog een broodje gegeten.


Eenmaal van de parkeerplaats af stonden we op Interstate 10 al snel in de file. Stapvoets kwamen we na een paar mijl eindelijk bij de afslag die we moesten hebben richting het door ons gewenste hotel. Vervolgens doorkruisten we LA richting het oosten over een vanwege de spits al erg drukke Santa Monica Boulevard. Het door ons uitgekozen hotel bleek helaas nog naar een kamer voor één nacht te hebben, terwijl we twee nachten wilden blijven. Dus verder gezocht en uiteindelijk kwamen we uit bij Travelodge Hollywood aan Vermont Avenue, vlak bij Sunset Boulevard. Die hadden gelukkig nog wel een kamer voor een redelijke prijs. Na het inchecken wilden we nog even gaan zwemmen in het zwembadje van het motel, maar verder dan een half been zijn we niet nat geworden. Kieskeurig als we zijn vonden we het water veel te koud. Na deze teleurstelling zijn we op zoek gegaan naar een eettent. Bij het oplopen van de straat bleek dat links een thais/chinees restaurantje zat en rechts een Wendy´s. Omdat we wel weer eens wat anders wilden dan fastfood gingen we linksaf. Bij de thai hebben we prima zitten snavelen. Helaas geen slierten, maar rijst met mongolian beef en rijst met kip kerrie. Ondertussen werd ook duidelijk dat er vrij regelmatig de diverse ambulances, politie en brandweerwagen met sirenes door Vermont Avenue razen. En die worden zo nu en dan aangevuld met overvliegende helikopters. Welkom in LA. Gelukkig bleken we hier later op de motelkamer weinig last meer van te hebben.

Los Angeles

Gereden: 0 mijlen / 0 kilometer

Kaart met het begin- en eindpunt van deze dag:

Vanmorgen hebben we uitgeslapen tot een uur of acht. Het ‘ontbijt’: koffie, jus, een muffin en een danish cherry koek, hebben we in het zonnetje bij het zwembad genuttigd. Rond negen uur zijn we naar het metrostation Sunset/Vermont gelopen. Dat ligt maar zo’n 200 meter van het motel. Daar hebben we een metrodagkaart voor 3 dollar p.p. gekocht. Met die kaart mag je ook gebruik maken van alle bussen in Los Angeles, bleek later bij navraag bij het Visitor Center. Bij de derde halte van de rode metrolijn, Hollywood Highland, zijn we uitgestapt. Hier kwamen we bij het Kodak Theatre boven de grond, midden in de Walk of Fame. We hebben een tijdje gezocht naar de sterren van Journey en Motley Crue want die wilde Jeroen graag zien. We wisten niet precies waar ze lagen, alleen dat ze vlak bij elkaar moeten liggen. Daarom hebben we in een winkeltje een kaart gekocht waar alle sterren op staan. Helaas bleken deze twee er niet op te staan. We hadden het al bijna opgegeven en wilden op internet op gaan zoeken waar we ze zouden kunnen vinden, toen we ze ineens zagen.
Daarna zijn we richting het Chinese Theatre gelopen, omdat we een tour langs de huizen van filmsterren wilden doen. Deze tour zou 37 dollar kosten en we hadden een kortingscoupon van zes dollar. Maar vlak voor het Theatre werden we aangesproken door iemand van Starline Tours die ons de tour aanbood voor 20 dollar p.p.. We moesten even een kwartiertje wachten totdat de tour begon, dus hebben we de tijd gedood door bij Chinese Theatre allemaal rondlopende, verkleedde look-a-likes van o.a. Charlie Chaplin, Elvis, Gene Simmons, Spiderman, Spongebob etc. te bekijken.

Om kwart over elf gingen we met een busje met tien personen op weg. We kwamen in Beverly Hills en Bel Air langs huizen van o.a. Dr. Phil, Peter Falk, Nicolas Cage, Madonna, Tom Cruise, Rod Stewart, Aaron Spelling, de Osbournes en diverse voor ons onbekende sterren. Van sommige huizen, zoals dat van Madonna en Tom Cruise is alleen de toegangspoort zichtbaar dus heeft het weinig zin om daar foto’s van te maken. Na het bezichtigen van de huizen zijn we nog over de Sunset Strip gereden, langs diverse bekende clubs en over Rodeo Drive, met alle dure winkels. Na twee uur was de tour afgelopen en zijn we met de bus naar de Sunset Strip gegaan. Na het fotograferen van diverse rockclubs, zoals de Whisky-a-Go-Go, wilden we gaan lunchen bij de Rainbow Bar and Grill maar deze bleek pas om vijf uur open te gaan. Toen zijn we maar een eindje verderop bij JAXX naar binnen gegaan. Volgens de menukaart kon je hier ’food that rocks’ krijgen en we hebben een yada-yada-yada pizza voor twee besteld. Dat was een flink maar zeker lekker maal.


Na nog wat op Sunset Boulevard rondgekeken te hebben, hebben we de metro naar het motel genomen. In een winkelcentrum vlak bij het motel hebben we een cheesecake en wat andere boodschappen gekocht. In de kamer hebben we de cheesecake met een bakkie opgepeuzeld. We hebben verder wat voorbereidingen voor ons vertrek (boeken motel bij LAX) en het inleveren van de auto (leegruimen) getroffen. De auto moeten we morgen namelijk om 12:00 uur weer inleveren.

  reisverslagen en meer
Free Joomla! templates by Engine Templates