Down Under 2004/2005

Oamaru - Timaru

Kaart met het begin- en eindpunt van deze dag:

 

Vanmorgen hebben we het stadje Oamaru bekeken. Het begon al direct naast de camping met de botanische tuin. Daarna het centrum in en in het zonnetje makkie aan de boel bekeken. In Oamaru staan erg veel gebouwen die eind 1800 zijn neergezet en de meeste worden nog goed bijgehouden. Ook maar direct wat boodschappen gedaan bij de Countdown, één van de grotere supermarkten hier in Nieuw Zeeland.


Frankie G. aan het inkopen in de Countdown

Daarna verder noordelijk langs de kust gereden. Onze uiteindelijke eindbestemming in Nieuw Zeeland, Christchurch, komt toch al erg dichtbij. Nog maar zo'n 250 kilometer en we hebben nog een paar dagen. Vandaar dat we zo'n 60 kilometer boven Oamaru een strand opzoeken om eens heerlijk te relaxen. Het strand in Makikihi bleek helaas een kiezelstrand te zijn, maar gezien de weersberichten die we doorkregen uit Nederland liggen we opperbest op het geheel verlaten kiezelstrand (en ter vekoeling denkend aan de sneeuw in Nederland). Na een paar uurtjes weer ingestapt en doorgereden naar Timaru. Onderweg leek het even of we beschoten werden. Er klonk namelijk een keiharde knal op de voorruit. Het bleek een steentje te zijn dat een putje op onze voorruit had achtergelaten. Ach, we leveren de camper toch over een paar dagen in. Dat wordt wel tijd ook trouwens, want die wc spoelen we (soms) nog steeds door met een fles water en de traptree voor de deur is ook al verbogen (stoepje) en kan ook niet meer uitgeschoven worden. Gelukkig zijn we nog een stel jonge goden die vrij makkelijk en atletisch over dit euvel heenstappen. In Timaru aangekomen hebben we de lunch genuttigd op Caroline Bay, een strandje aan de rand van de stad. Na de lunch nog even bijgekomen op het strand en vervolgens Timaru gaan bekijken.


Even lunchen en bijkomen op Caroline Bay in Timaru

Ook vonden we er uiteraard weer een internetcafé en dat hebben we ook even bezocht. Dit bleek uiteindelijk het goedkoopste internetbezoek van de vakantie te zijn, want na afloop vroeg hij ons hoe lang we eigenlijk bezig waren geweest. Tsja, we waren onderhand de enige twee gasten in de zaak. Gekkenhuis dus, vandaar dat-ie niet meer wist hoe laat we binnen waren gekomen. Nadat we 'm ook nog eens eerlijk onze bezoektijd hadden medegedeeld besloot hij toch maar om een paar luttele dollars te vragen. Nou ja. Prima dachten we. Wat jij wil. Tegen de tijd dat we daar vertrokken gingen de winkels dicht en werd het daardoor rustiger in de stad dus besloten we een overnachtingsplaats te gaan zoeken. Uiteraard reden we hiervoor weer een eindje buiten de stad. Hier helaas geen heuvels en bossen, maar allemaal met hekken afgezette weilanden. Daarmee hadden we al eens slechte ervaringen gehad met het vinden van een wildkampeerplek. Toch vonden we snel een doodlopende weg waarbij aan het eind een schuur stond voor opslag van hooi. Verder wat beschutting en de rest weilanden. Dus weer een prima plek. Snel even aftersunnen en een welverdiende versnapering opentrekken. Wat is het hier toch rot.

Klik hier voor meer foto's van deze dag.

Timaru - Akaroa

Kaart met het begin- en eindpunt van deze dag:

 

Voor het eerst is de overnachtingplaats in Timaru er één waar vanaf het neerzetten tot- het wegrijden in de morgen geen enkele auto is gezien c.q gehoord! 's Morgens eerst (terug) richting Timaru waar toch nog even de Heilige Basilica op de foto wordt gezet om vervolgens via de inland scenic (route79) naar Geraldine te rijden, hier is het een drukte van jewelste ondanks dat er op zich niet veel te bezichtigen is, het historische gebouw van de Post office is echter meer dan de moeite waard.


De wegaanduiding van een state highway, in dit geval nummer 79

Waar het vanmorgen vroeg nog bewolkt was is de zon nu volop aanwezig en dat maakt de trip richting Mount Hutt alleen maar interessanter hier is namelijk de grootste & hoogste skipiste van nieuw-zeeland, de berg is 2075 mtr hoog en biedt een schitterend uitzicht over Canterbury. De weg naar de top is echt een drama maar goed dat we een 4x4 camper hebben anders hadden we de top niet gehaald met dit wegdek!


Het uitzicht op Canterbury en de Rakaia River op de terugweg vanaf Mount Hutt

Terug van Mount Hutt gaan we via Methven (het mondaine apres ski dorpje) naar Ashburton dit is een heel behoorlijk stadje dat dient als doorreis stadje naar Christchurch hier in Ashburton worden wat boodschappen gedaan, geld gepind & het vergeten "stukje" van eergisteren geplaatst op onze site. Al redelijk dicht bij onze eindbestemming in Nieuw-Zeeland (Christchurch) besluiten we richting Banks Penisula te rijden dit is een schiereiland ontstaan door uitbarstingen van vulkanen voordat we hier komen rijden we eerst langs het dorpje Rakaia dat bekend staat als zalmhoofdstad van Nieuw-Zeeland, een grote vis van glasvezel symboliseert dit. Op het schiereiland gaan we via een (uiteraard) onverharde weg richting zee, deze vinden we in de buurt van de Kaituna split, de zee geeft een geweldig uitzicht maar even achter de duinen stelt het niet veel meer voor en besluiten we verder te rijden richting Akaroa dit echter pas nadat de kleinste van het gezelschap schade rijdt aan de camper door achteruit tegen een soort van staaldraad hek te rijden! Tevens wordt hier geconstateerd dat één van de achterbanden lek is, daar we een dubbelstel hebben achter is dit geen probleem zeker niet in het kader van het feit dat de camper overmorgen wordt ingeleverd! Hierna gaan we op zoek naar een overnachtingplaats via een B-weggetje dat regelrecht door koeien en schapen weiland loopt komen we uiteindelijk terecht in Te Oka Bay (vlak bij Akaroa) de camper wordt zo recht mogelijk gezet en uiteraard met uitzicht op zee.


De overnachtingsplek aan Te Oka Bay

Beide zeer tevreden met onze laatste wildkampeer plek in Nieuw-Zeeland genieten we van de zon en een welverdiend biertje.

Klik hier voor meer foto's van deze dag.

Akaroa - Christchurch

Kaart met het begin- en eindpunt van deze dag:

 

Na een goede nacht en dito ontbijt hebben we de camper weer aan het werk gezet en zijn we vertrokken richting Akaroa. Onze overnachtingsplek lag daar hemelsbreed zo'n tien kilometer vandaan. De tocht naar Akaroa voerde over grotendeels onverharde wegen. Heuvels op, heuvels af en dat op een erg bochtig parcours. De laatste afdaling werd gereden over de Jubilee Road. Nou, die had net zo goed de Graveyard of Suicide Road kunnen heten. De weg was soms van een kwaliteit die je verwacht bij een Camel Throphy, alleen rijden ze daar dan met beter geschikte wagens. Het campertje kreeg het goed te verduren, flink afremmend op de motor maar toch ook het nodige bijremmen. Dit resulteerde beneden in een flink geurende camper. Ja, het leven van een Apollo camper gaat niet bepaald over rozen. Eenmaal in Akaroa bleek dat deze 'toeristische route' zeker de moeite waard was geweest. Het dorpje ligt er werkelijk waar schitterend bij aan de baai. Het weer is vandaag weer super (strak blauwe lucht, licht windje en lekker warm) en daardoor worden de pluspunten nog beter geaccentueerd. Akaroa was vroeger een franse nederzetting en de franse invloeden zijn nog goed te merken. De namen van de hotels en winkels zijn nagenoeg allemaal frans en de straten worden zonder uitzondering aangeduid met Rue. In de haven ligt een flink cruiseschip met naar onze mening grotendeels amerikaanse toeristen. Hierdoor is het waarschijnlijk wat drukker dan normaal, maar aangezien wij door onze aanwezigheid de gemiddelde leeftijd drastisch naar beneden halen is het er niet overdreven uitbundig.


Uitzicht op Akaroa

Aangezien het dorpje ons bijzonder weet te boeien besluiten we op een terrasje vlak bij het water de lunch te gaan nuttigen. Daar komen we tot de conclusie dat dit toch wel van alles wat is. Groene, schots/iers aandoende heuvels omringen een azuurblauwe, haast caraibische baai in een wat grieks aandoend pittoresk haventje. En daar zitten dan twee hollanders op een terras met voor de rest dikke (voornamelijk amerikaanse) vijftigers te genieten van een flink bord fast-food, althans een beef burger en een chicken sandwich, beide met friet. Uiteindelijk wordt het dan toch tijd om op te stappen. De bedoeling is namelijk om vandaag op een camping in Christchurch aan te komen. We vertrekken met pijn in het hart uit Akaroa en nemen nu maar de normale route naar Christchurch.


Uitzicht op het haventje van Akaroa

Daar aangekomen doen we boodschappen, bezoeken een internetcafe en kijken voor de rest alvast wat rond. Daarna zoeken we een camping op en zit de reis met deze camper er grotendeels op. Morgenochtend grote schoonmaak en dan kan de Apollo terug naar z'n baasje.

Klik hier voor meer foto's van deze dag.

Christchurch

Kaart met het begin- en eindpunt van deze dag:

 

Vandaag voor ons doen uitgeslapen deze mogelijkheid was er een keer omdat we niet een specifiek doel hadden, het enige wat diende te gebeuren was het campertje schoonmaken, naar de visitors information (een motelletje uitzoeken) en daarna de stad in om nog wat te bezichtigen en (eindelijk) vroeg de kroeg in, er hoefde namelijk niemand te rijden. Op deze camping (die dient als begin of eindpunt) viel het enorme aantal campers op, er stonden er wel 100! Ondanks deze hoeveelheid was alles goed verzorgd en zelfs het sanitair was uitermate schoon. Het voordeel is ook dat er een soort van schoonmaakruimte voor de camper is zodat we 's morgens aan de slag kunnen. Zo gezegd zo gedaan met z'n twee man ruim een uur bezig geweest om de camper weer toonbaar te maken, het had echter wel als voordeel dat je eer van je werk had gezien de toestand waarin de camper voor het schoonmaken verkeerde. Na deze schoonmaakbeurt naar het centrum een soort van hotelletje uitgezocht bij de visitors information daarheen gereden koffers op de kamer gelegd en vervolgens naar de Apollo dealer de camper ingeleverd. Door een lieftallige dame van de Apollo vervolgens naar de Airport gebracht om daar de bus naar het centrum van Christchurch te nemen.


Een punter door de grachten van Christchurch, a la Venetie

Hier in het centrum nog wat rondgekeken om redelijk vroeg in de middag de Irish pub 'The Bog' te bezoeken, de typische Ierse biertjes smaakte goed en uiteraard alle belevenissen hier in NZ passeerde nogmaals de revue. In het begin van de avond naar een Engelse pub alwaar we buiten het doorgaan met (bier) drinken ook gegeten hebben, jawel een 'basket' hot chips. Hierna richting hotel gewandeld dit ging door één van de parken die Christchurch rijk is en onderweg nog wat bier ingeslagen voor op de hotelkamer.


Het motel in Christchurch, onze kamer (221) was bovenin uiterst rechts

Hier aangekomen ging na 2 biertjes het licht uit zodat het dagverslag deze keer een dag later is geschreven, op naar morgen, op naar Tasmanië.

Klik hier voor meer foto's van deze dag.

Christchurch - Hobart

Kaart met het begin- en eindpunt van deze dag:

 

Na het douchen en uitchecken bij het motel zijn we naar het centrum van Christchurch gelopen en hebben een tentje opgezocht waar we konden ontbijten. Daarna nog wat rondgekeken en weer teruggegaan naar het motel om de koffers op te halen en een taxi naar het vliegveld te nemen. Daar moesten we nog even wachten voordat we konden inchecken voor de vlucht naar Melbourne. Na het inchecken natuurlijk weer even wachten voor het boarden en daarna in het vliegtuig drie en half uur wachten totdat we weer gingen landen. Op het vliegveld moesten we wachten op de koffers en gingen we op weg op in te checken voor de vlucht naar Hobart. Daar hoefde we zowaar niet te wachten.


Het vliegtuig van Pacific Blue dat ons naar Melbourne bracht

Aangezien we op een low-budget flight naar Melbourne waren gekomen hadden we geen eten gekregen aan boord. Dus hebben we op het vliegveld van Melbourne maar onze maag gevuld.


Melboure International Airport

Daarna wachten voordat we konden boarden en in het vliegtuig weer 70 minuten wachten totdat we in Hobart aankwamen. Toen uiteraard weer wachten op de koffers (die trouwens niet op een lopende band komen, maar het karretje met aanhangers rijdt gewoon de hal in en iedereen moet z'n koffer er maar vanaf plukken) en op zoek naar de taxi standplaats. In Christchurch hadden we 's middags bij een internetcafe een overnachting geboekt bij een Best Western en daar lieten we ons dan ook afzetten. Volgens internet was het een hotel dichtbij het vliegveld, maar aan de taxirit te zien leek het precies aan de andere kant van Hobart te liggen. We waren daar rond 21:30 uur maar d'r was helemaal niemand bij de receptie. Aangebeld, gebonkt, rondgekeken, opgebeld maar niets had zin. Mooi kut dus. Met een minder goed humeur maar naar een naast gelegen hotelletje gegaan en daar een kamer geboekt. Daar dit stukkie zitte tikken in een snikhete kamer en zo maar eens heerlijk gaan maffen want vandaag ondervonden dat je van wachten toch ook best moe wordt.

Klik hier voor meer foto's van deze dag.

  reisverslagen en meer
Free Joomla! templates by Engine Templates